“කාර් එකේ ටයර් මාරු කරන්න පියතුමාට අවසර ද?” - FABC SYNOD විධායක ලේකම් දේවදාස් පියතුමාගෙන් පාඩමක්

“කාර් එකේ ටයර් මාරු කරන්න පියතුමාට අවසර ද?” - FABC SYNOD විධායක ලේකම් දේවදාස් පියතුමාගෙන් පාඩමක්

“මගේ මෝටර් රථයේ ටයර් මාරු කිරීමට ඔබගේ අවසරය තිබේද?”
බැලූ බැල්මට සරල ප්‍රශ්නයක් ලෙස පෙනුණද, එය සංගමනශීලීත්වය (Synodality) පිළිබඳ ප්‍රායෝගික පාඩමක් බවට පත් වූ බව, සංගමනශීලීත්වය පිළිබඳ කොමිසමේ විධායක ලේකම් ක්ලැරන්ස් දේවදාස් පියතුමා පැවසීය.

කතෝලික සභාවේ ජීවිතය පිළිබඳ ගිහි කතෝලිකයන් හුදෙක් තීරණවල ප්‍රතිලාභීන් හෝ පූජකවරුන් විසින් පවරනු ලබන කාර්යයන් ඉටු කරන පිරිසක් ලෙස නොව, සැබෑ වගකීමක් දරන සාමාජිකයන් බවට පත් කිරීමේ වැදගත්කම ඔහු මෙම අත්දැකීම තුළින් පැහැදිලි කළේය.

තායිලන්තයේ බැංකොක්හි Baan Phu Waan හි පැවති ජාතික සංගමනශීලී කණ්ඩායම්වල තෙදින හමුවේ, සැප්තැම්බර් 2 වැනිදා පැවති දෙවැනි දින දෙවැනි සැසියේදී දේවදාස් පියතුමා මෙම අදහස් පළ කළේය.

Joseph Nattaya සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේ පැවති මෙම සැසිය “සංගමනශීලී නායකත්වය ශක්තිමත් කිරීම: රදගුරුවරුන්, පූජකවරුන් සහ සභා සම්බන්ධ කර ගැනීම” යන මැයෙන් පැවැත්විණි.

එම සැසිය ක්ලැරන්ස් දේවදාස් පියතුමා සහ ආසියානු රදගුරු සම්මේලනයේ (FABC) උප සභාපති කාදිනල් පැබ්ලෝ විර්ජිලියෝ ඩේවිඩ් හිමිපාණන්  විසින් මෙහෙයවනු ලැබීය.

කාදිනල් ඩේවිඩ් හිමිපාණන් සංගමනශීලී ක්‍රියාවලිය තුළ රදගුරුවරුන්ගේ සහභාගීත්වය පිළිබඳ අවධානය යොමු කළ අතර, දේවදාස් පියතුමා පූජකවරුන් සහ එඬේරික සභා සම්බන්ධ කර ගැනීමේ අභියෝගය පිළිබඳ අදහස් දැක්වීය.

පූජකවරුන් අතර පවතින අභියෝගය

රෝමයේ පැවති සංගමනශීලීත්වය පිළිබඳ සිනොඩ් සභාව සඳහා සකස් කළ වාර්තාවලින් හෙළි වූ වැදගත් කරුණක් වූයේ සංගමනශීලීත්වය සම්බන්ධයෙන් දැඩිම ප්‍රතිරෝධය පූජකවරුන් අතරින් මතු වූ බව යැයි දේවදාස් පියතුමා පැවසීය.

සමහර පූජකවරුන් තවමත් සංගමනශීලීත්වයේ අවශ්‍යතාවය ප්‍රශ්න කරන අතර, තවත් සමහරු එය අමතර රැස්වීම්, සාකච්ඡා සහ ක්‍රියාකාරකම් අවශ්‍ය කරන කතෝලික සභාවේ තවත් වැඩසටහනක් ලෙස සලකන බවද ඔහු සඳහන් කළේය.

එහෙත් එවැනි ආකල්පයක් තේරුම්ගත හැකි බව පෙන්වා දුන් ඔහු, දිව්‍ය පූජාව සහ සක්‍රමේන්තු පරිපාලනය කිරීමේ සිට රෝහල් හා නිවෙස්වලට ගොස් රෝගීන් සහ විශ්වාසවන්තයන් හමුවීම දක්වා පූජකවරුන් දැනටමත් විශාල එඬේරික වගකීම් රැසක් ඉටු කරන බව පැවසීය.

එබැවින් සංගමනශීලීත්වය තවත් වැඩ බරක් හෝ වැඩසටහනක් නොවන බව පූජකවරුන්ට අවබෝධ කර දීම වැදගත් බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.

“සංගමනශීලීත්වය කළමනාකරණ වැඩසටහනක් නොවේ,” යැයි ඔහු අවධාරණය කළේය.

නව ක්‍රියාකාරකම් රැසක් ආරම්භ කිරීම වෙනුවට, පූජකවරුන් දැනටමත් ඉටුකරන එඬේරික සේවාව තුළම සංගමනශීලීත්වයේ ආධ්‍යාත්මය ඇතුළත් කළ හැකි බව ඔහු සඳහන් කළේය.

ඒ අනුව වෙනස් විය යුත්තේ කතෝලික සභාව කරන දේ පමණක් නොව, එම කාර්යයන් සිදුකරන ආකාරය බව ඔහු පැවසීය.

දිව්‍ය පූජාව පවත්වන ආකාරය, නිවෙස් බැහැදැකීම, පූජක හමුවීම් මෙහෙයවීම සහ මූලික ක්‍රිස්තියානි ප්‍රජාවන් සමඟ ගමන් කිරීම වැනි දැනටමත් සිදුකරන සේවාවන් වඩාත් සංගමනශීලී ආකාරයකින් ඉටු කළ හැකි බවද ඔහු පැවසීය.

සරල හමුවීම්වල වැදගත්කම

ඉරිදා දිව්‍ය පූජාවෙන් පසු දේවස්ථානයේ පිවිසුම් දොරටුව අසල සිට විශ්වාසවන්තයන්ට ආචාර කිරීම තමන්ගේ පුරුද්දක් බව දේවදාස් පියතුමා සිහිපත් කළේය.

තත්පර කිහිපයක් හෝ පුද්ගලයෙකු හඳුනාගෙන ඔහු සමඟ කතා කිරීම, ආචාර කිරීම හෝ පැමිණීම පිළිබඳ ස්තුති කිරීම වැනි සරල ක්‍රියාවලින් තමන්ව කතෝලික සභාව තුළ දකින බවත්, තමන්ට සවන් දෙන බවත් විශ්වාසවන්තයන්ට දැනිය හැකි බව ඔහු පැවසීය.

මෙවැනි සාමාන්‍ය හමුවීම් තුළින්, පරිපාලනය මත පමණක් රඳා පවතින සංස්කෘතියක් වෙනුවට, සවන්දීම සහ එකිනෙකා සමඟ ගමන් කිරීම මත පදනම් වූ කතෝලික සභා සංස්කෘතියක් ගොඩනැගිය හැකි බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.

එඬේරික සභාවල සැබෑ භූමිකාව

පසුව එඬේරික සභා පිළිබඳ අවධානය යොමු කළ දේවදාස් පියතුමා, බොහෝ ආසියානු රදගුරු පදවි තුළ සංගමනශීලී සහභාගීත්වයට සහාය වන ව්‍යුහයන් දැනටමත් පවතින බව සඳහන් කළේය.

එහෙත් එඬේරික සභාවක් හෝ මූල්‍ය සභාවක් තිබීම පමණින් මීසමක් සංගමනශීලී මීසමක් බවට පත් නොවන බව ඔහු අවධාරණය කළේය.

වැදගත් වන්නේ එම ව්‍යුහයන්ට සැබෑ සහ අර්ථවත් භූමිකාවක් ලබාදීමත්, කතෝලික සභාවේ ජීවිතය පිළිබඳ තම වගකීම විශ්වාසවන්තයන්ට අවබෝධ කර දීමත් බව ඔහු පැවසීය.

මේ සම්බන්ධයෙන් තමන් සේවය කළ කුඩා මීසමක අත්දැකීමක් දේවදාස් පියතුමා සිහිපත් කළේය.

එම මීසමේ සතිපතා ඉරිදා එකතුව ඇමෙරිකානු ඩොලර් 20කටත් අඩු විය. එහෙත් විශාල මූල්‍ය සම්පත් කළමනාකරණය කිරීම සඳහා නොව, මීසමේ සම්පත් පිළිබඳ වගකීම තමන් සතු බව විශ්වාසවන්තයන්ට අවබෝධ කර දීම සඳහා ඔහු මීසම් මූල්‍ය සභාවක් පිහිටුවීය.

“ටයර් මාරු කිරීමට ඔබගේ අවසරය තිබේද?”

මෙම අත්දැකීමේ වැදගත්කම වඩාත් පැහැදිලි වූයේ පියතුමාගේ මෝටර් රථයේ ටයර් මාරු කිරීමට සිදු වූ අවස්ථාවේදීය.

සෑම සතියකම මීසම වෙත ළඟාවීම සඳහා කිලෝමීටර් 100කට ආසන්න දුරක් ගමන් කළ බැවින් මෝටර් රථයේ ටයර් ගෙවී ගොස් තිබිණි.

එවිට ඔහු මීසම් මූල්‍ය සභාවෙන් මෙසේ විමසීය:

“මගේ මෝටර් රථයේ ටයර් මාරු කිරීමට ඔබගේ අවසරය තිබේද?”

එම ප්‍රශ්නයෙන් සභාවේ සාමාජිකයන් පුදුමයට පත් වූහ.

මෙවැනි මූලික අවශ්‍යතාවක් සඳහා මීසමේ මුදල් භාවිත කිරීමට පියතුමා ඔවුන්ගේ අවසරය ඉල්ලා සිටිය යුතු නැති බව ඔවුහු පැවසූහ.

එහෙත් දේවදාස් පියතුමාට අනුව, එම ප්‍රතිචාරයෙන් පෙන්නුම් කළේ සභාවේ සාමාජිකයන් තම වගකීම පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබාගනිමින් සිටි බවයි.

මූල්‍ය තීරණවලට ඔවුන්ව හිතාමතාම සම්බන්ධ කර තිබුණේ, පූජකවරයා විසින් පවරනු ලබන කාර්යයන් ඉටු කරන පිරිසක් ලෙස පමණක් නොව, මීසමේ සහ කතෝලික සභාවේ ජීවිතයේ සැබෑ කොටස්කරුවන් සහ වගකීම් දරන්නන් ලෙස තමන්ව හඳුනාගැනීමට ඔවුන්ට අවස්ථාව ලබාදීම සඳහා බව ඔහු පැවසීය.

සංගමනශීලීත්වය යනු වගකීම අත්හැරීම නොවේ

මෙම මූලධර්මය එඬේරික සභාවල කාර්යභාරය සඳහාද අදාළ විය යුතු බව දේවදාස් පියතුමා පැවසීය.

බොහෝ අවස්ථාවල කතෝලික සභාවේ ව්‍යුහයන් ක්‍රියාකාරකම් සම්පූර්ණ කිරීම, ඉලක්ක සපුරාලීම සහ වැඩසටහන් සංවිධානය කිරීම කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු කරන බව ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.

එහෙත් සැබෑ සංගමනශීලී එඬේරික සභාවක් විමසිය යුත්තේ,

“අපගේ කාර්යය මීසමේ ජීවිතය අලුත් කිරීමට දායක වන්නේ කෙසේද?” යන්න බව ඔහු පැවසීය.

සංගමනශීලීත්වය යනු පූජකවරුන් හෝ රදගුරුවරුන් තීරණ ගැනීමේ වගකීම අත්හැරීමක් නොවන බවද ඔහු අවධාරණය කළේය.

අවසානයේ තීරණයක් ගැනීමට යම් අයෙකුට වගකීමක් තිබෙන බව සඳහන් කළ ඔහු, වැදගත් වන්නේ එම තීරණය වෙත කතෝලික සභාව පැමිණෙන ආකාරය බව පෙන්වා දුන්නේය.

තීරණයක් ගැනීමට පෙර ජනතාවට සවන් දී තිබේද, විවිධ අත්දැකීම් සහ අදහස් සලකා බලා තිබේද, සහ කතෝලික සභාවේ සාමාජිකයන්ට හඳුනාබැලීමේ ක්‍රියාවලිය තුළ අර්ථවත් ලෙස සහභාගි වීමට අවස්ථාව ලබාදී තිබේද යන්න මෙහිදී වැදගත් බව ඔහු පැවසීය.

සංගමනශීලීත්වය අද සිටම ජීවත් කළ හැකිය.

කැනන් නීතියේ වෙනස්කම් හෝ වෙනත් ව්‍යුහාත්මක ප්‍රතිසංස්කරණ සිදුවන තෙක් බලා නොසිට, සංගමනශීලීත්වයේ ආධ්‍යාත්මය අද සිටම ක්‍රියාවට නැංවිය හැකි බව දේවදාස් පියතුමා පැවසීය.

බව්තීස්ම ලැබූ කතෝලික සභාවේ සියලු සාමාජිකයන්ගේ ගෞරවය සහ වගකීම හඳුනාගැනීම තුළින් සංගමනශීලීත්වය ජීවත් කළ හැකි බව ඔහු අවධාරණය කළේය.

පූජකවරුන් සඳහා මෙයින් අදහස් වන්නේ සංගමනශීලීත්වය අමතර බරක් ලෙස නොව, ඔවුන් දැනටමත් ඉටුකරන එඬේරික සේවාව වඩාත් ඵලදායී කිරීමට උපකාරී වන මාර්ගයක් ලෙස දැකීමයි.

එඬේරික සභා සඳහා එයින් අදහස් වන්නේ හුදෙක් උපදේශන ලබාදීමෙන් හෝ පවරන ලද කාර්යයන් සම්පූර්ණ කිරීමෙන් ඔබ්බට ගොස්, සැබෑ සහභාගීත්වය, වගවීම සහ හවුල් වගකීම තුළින් කතෝලික සභාවේ ජීවිතයට දායක වීමයි.

රටවල් අනුව වඩාත් හදිසි අවධානයක් අවශ්‍ය වන්නේ රදගුරුවරුන්, පූජකවරුන් හෝ එඬේරික සභා අතරින් කුමන ක්ෂේත්‍රයටදැයි හඳුනාගන්නා ලෙස දේවදාස් පියතුමා ජාතික සංගමනශීලී කණ්ඩායම්වලින් ඉල්ලා සිටියේය.

ඉදිරි මාස හය තුළ ක්‍රියාත්මක කළ හැකි එක් නිශ්චිත පියවරක් හඳුනාගන්නා ලෙසද ඔහු ඔවුන්ට අභියෝග කළේය.

එම පියවර ප්‍රායෝගික, ක්‍රියාත්මක කළ හැකි සහ දිගුකාලීනව පවත්වාගෙන යා හැකි එකක් විය යුතු බව ඔහු අවධාරණය කළේය.

ආසියාවේ කතෝලික සභාව ඉදිරියේ ඇති කාර්යය තවත් ව්‍යුහයන් හෝ වැඩසටහන් නිර්මාණය කිරීම පමණක් නොවන බව දේවදාස් පියතුමා පෙන්වා දුන්නේය.

ඒ වෙනුවට, පූජකවරුන් සහ ගිහි ජනතාව එක්ව කතෝලික සභාවේ ජීවිතය හා මෙහෙවර පිළිබඳ හවුල් වගකීමක් දරන බව හඳුනාගන්නා සංස්කෘතියක් ගොඩනැගීමයි සංගමනශීලීත්වයේ සැබෑ අභියෝගය සහ අරමුණයි.