දකුණු කොරියානු සන්නිවේදන විශේෂඥවරිය අධි තාක්ෂණය සමඟ මානව සබැඳියාවද රැකගත් සුභාරංචි සේවයක් ඉල්ලා සිටී
තාක්ෂණය සමඟ ඉතා සමීපව සම්බන්ධ වූ දකුණු කොරියානු ඩිජිටල් සමාජය, කතෝලික සුභාරංචි සේවය සඳහා නව අවස්ථා මෙන්ම නව අභියෝග ද ඉදිරිපත් කරන බවත්, දියුණු තාක්ෂණය සහ මානව සබැඳියාව අතර සමතුලිතතාවක් පවත්වා ගැනීම අත්යවශ්ය බවත් ප්රවීණ මාධ්යවේදිනියක් සහ සන්නිවේදන විශේෂඥවරියක් පවසයි.
දකුණු කොරියානු මාධ්යවේදිනියක සහ සන්නිවේදන විශේෂඥවරියක වන ආචාර්ය ඇනා ජිහ්යුන් යූ මහත්මිය, සැප්තැම්බර් 11 වැනිදා ක්වෙසොන් නගරයේ පැවති පළමු ආසියානු කතෝලික ඩිජිටල් ධර්මදූත එකමුතුවේ “ආසියානු යථාර්ථයන් අවබෝධ කරගැනීම” යන පැනල් සාකච්ඡාවේදී මෙම සමතුලිතතාවයේ අවශ්යතාව අවධාරණය කළාය.
සැප්තැම්බර් 11 සිට 13 දක්වා ක්වෙසොන් නගරයේ ශුද්ධ වූ යොහාන් පාවුලු දෙවන ශ්රවණාගාරයේ පැවති මෙම එකමුතුව, වඩාත් ඩිජිටල්කරණය වෙමින් පවතින පරිසරයක් තුළ සභාවට ඇදහිල්ල සන්නිවේදනය කළ හැකි ආකාරය පිළිබඳව සාකච්ඡා කිරීම සඳහා ආසියාව පුරා සිටින කතෝලික ඩිජිටල් ධර්මදූතවරුන්, සන්නිවේදකයන් සහ අන්තර්ගත නිර්මාණකරුවන් එක් කර ගත්තේය.
දියුණු තාක්ෂණික යටිතල පහසුකම් සහ ඩිජිටල් මාධ්ය පුළුල් ලෙස භාවිත කිරීම හේතුවෙන් දකුණු කොරියාව මේ සම්බන්ධයෙන් විශේෂ අවධානයක් යොමු කළ යුතු රටක් බව ආචාර්ය ඇනා පෙන්වා දුන්නාය.
දකුණු කොරියානුවන්ගෙන් සියයට 94කට පමණ අන්තර්ජාලය වෙත ප්රවේශය ඇති අතර, ජනගහනයෙන් අඩකට ආසන්න පිරිසක් කෘත්රිම බුද්ධිය භාවිත කරන බවද ඇය පැවසුවාය.
එහෙත් ඉහළ මට්ටමේ ඩිජිටල් සම්බන්ධතාවක් පැවතීම ස්වයංක්රීයව වඩාත් ගැඹුරු මානව හෝ ආගමික සබැඳියාවකට මඟ පාදන්නේ නැති බවද ඇය පෙන්වා දුන්නාය.
දකුණු කොරියානු කතෝලිකයන්ගෙන් සාපේක්ෂව සුළු පිරිසක් පමණක් නිතිපතා ඉරිදා දිව්ය පූජාවට සහභාගී වන බව ආචාර්ය ඇනා සඳහන් කළාය. එමගින් සභාවේ සාමාජිකත්වය සහ එහි සක්රමේන්තුමය ජීවිතයට සහභාගී වීම අතර සැලකිය යුතු පරතරයක් පවතින බව ඇය පෙන්වා දුන්නාය.
ඇයගේ අදහස අනුව, මෙම සංඛ්යාලේඛන මගින් පෙන්වා දෙන්නේ ඩිජිටල් සහ සාම්ප්රදායික මාධ්ය අතර පමණක් නොව, තාක්ෂණික සම්බන්ධතාව සහ මානව සබඳතා අතරද සමතුලිතතාවක් අවශ්ය බවයි.
දකුණු කොරියාවේ අත්දැකීම මගින් ඩිජිටල් තාක්ෂණය භාවිත කිරීම සහ ඩිජිටල් පරිසරයක් තුළ ජීවත් වීම අතර ඇති වෙනසද පැහැදිලි වේ.
ජනතාව සන්නිවේදනය සඳහා පමණක් නොව, සාප්පු සවාරි, සාකච්ඡා සහ එදිනෙදා ජීවිතයේ තවත් බොහෝ කටයුතු සඳහාද ස්මාර්ට් ජංගම දුරකථන වැඩි වශයෙන් භාවිත කරමින් සිටිති.
එමෙන්ම ඩිජිටල් පරිසරයන් විශේෂයෙන් තරුණයන් අතර හුදකලාභාවය වැඩි කිරීමටද දායක විය හැකි බවට ආචාර්ය ඇනා අනතුරු ඇඟවුවාය.
එබැවින් නව තාක්ෂණයන් වැළඳගන්නා අතරම මානව සන්නිවේදනය පවත්වා ගැනීමේ වැදගත්කමද ඇය අවධාරණය කළාය.
ආචාර්ය ඇනා පැනල් සාකච්ඡාව සඳහා තම අතින් ලියන ලද සටහන් රැගෙන පැමිණි අතර, එය පැරණි, ඩිජිටල් නොවන සන්නිවේදන ක්රමයක් මෙන්ම මානව ස්පර්ශයේ වැදගත්කමද සිහිපත් කරවන පුරුද්දක් බව ඇය පැවසුවාය.
සභාව ඩිජිටල් වේදිකා ඔස්සේ තම දෛනික ජීවිතයේ විශාල කොටසක් ගත කරන ජනතාව සමඟ සම්බන්ධ වෙමින් සිටින අවස්ථාවක, කතෝලික සන්නිවේදකයන්ගේ අභියෝගය වන්නේ නිවැරදි සමතුලිතතාව සොයාගැනීම බව ඇය පැවසුවාය.
ඩිජිටල් තාක්ෂණය සුභාරංචි සේවය සඳහා සැලකිය යුතු අවස්ථා ලබා දෙයි. වරක් වෘත්තීය මාධ්ය ආයතනවලට පමණක් සීමා වූ තොරතුරු වෙත ප්රවේශ වීමටත්, අන්තර්ගත නිර්මාණය කිරීමටත් අද ජනතාවට හැකියාව ලැබී තිබේ.
එහෙත් ඩිජිටල් ප්රවේශය පුළුල් වීම, සෘජු මානව හමුවීමේ අවශ්යතාව ඉවත් නොකරන බවද ඇය පෙන්වා දුන්නාය.
මෙම සාකච්ඡාවේදී “අධි තාක්ෂණය” (High Tech) සහ “අධි මානව සබැඳියාව” (High Touch) යන සංකල්ප අතර වෙනසද අවධානයට ලක් කෙරිණි. එහිදී පෙන්වා දෙන ලද්දේ කතෝලික සන්නිවේදනය දියුණු තාක්ෂණික මෙවලම් භාවිත කළ යුතු වුවද, සුභාරංචි සේවයේ මූලික මානව මානය අහිමි නොවිය යුතු බවයි.
ආසියානු ඩිජිටල් ධර්මදූතවරුන් සඳහා දකුණු කොරියාවේ අත්දැකීම මගින් පෙන්වා දෙන්නේ තාක්ෂණික දියුණුව සහ ඵලදායී සුභාරංචි සේවය එකම දෙයක් ලෙස සැලකීමෙන් වැළකිය යුතු බවයි.
සභාවට කෘත්රිම බුද්ධිය, සමාජ මාධ්ය සහ වෙනත් ඩිජිටල් මෙවලම් භාවිත කරමින් ජනතාව වෙත ළඟා විය හැකි වුවද, අවසාන අරමුණ වන්නේ මානව හමුවීම සහ ජනතාව සමග ගමන් කිරීමයි.
ආචාර්ය ඇනාගේ පණිවිඩය ආසියාව පුරා කතෝලික ඩිජිටල් ධර්මදූත මෙහෙවර මුහුණ දෙන මූලික අභියෝගයක් පිළිබිඹු කරයි. සමාජයන් තාක්ෂණික වශයෙන් වඩාත් සම්බන්ධ වෙමින් පවතින විට, සභාවේ ඩිජිටල් පැවැත්ම කිතුනු ප්රජාවේ හදවත වන මානව සබඳතා දුර්වල කරනවා වෙනුවට ඒවා ශක්තිමත් කිරීමට දායක විය යුතුය.
වඩාත් ඩිජිටල්කරණය වන ආසියාවක් තුළ ඵලදායී සුභාරංචි සේවයක් සඳහා තාක්ෂණය සහ මානව සබැඳියාව අතරින් එකක් තෝරාගැනීම නොව, මේ දෙකම එකට සම්බන්ධ කර ගනිමින් ඉදිරියට යාමට ඉගෙනීම අවශ්ය වනු ඇති බව ආචාර්ය ඇනා පෙන්වා දුන්නාය.
