ඩිජිටල් ධර්මදූත මෙහෙවරට සමග ගමන් කිරීම අත්යවශ්යයි – වතිකාන සන්නිවේදන නිලධාරිනිය කියයි
ඩිජිටල් සුභාරංචි සේවය යනු හුදෙක් අන්තර්ගත නිර්මාණය කිරීම හෝ අන්තර්ජාලය ඔස්සේ වැඩි පිරිසක් වෙත ළඟා වීම පමණක් නොවන බවත්, එය සබැඳියාව සහ මානව සබඳතා ගොඩනැගීමට උපකාරී විය යුතු බවත් වතිකාන සන්නිවේදන ශාස්ත්රවේදී හා දේවධර්ම-එඬේරික දෙපාර්තමේන්තුවේ අධ්යක්ෂ ආචාර්ය නතාෂා ගොවේකාර් මහත්මිය පවසයි.
Radio Veritas Asia සමඟ පැවති විශේෂ සම්මුඛ සාකච්ඡාවකදී අදහස් දක්වමින් ගොවේකාර් මහත්මිය පෙන්වා දුන්නේ, ඩිජිටල් ලෝකය තුළ සභාවේ පැවැත්ම අවසානයේදී සැබෑ මානව හමුවීම් සහ ප්රජා ජීවිතය වෙත ජනතාව යොමු කළ යුතු බවයි. ඒ අතරම සමාජ මාධ්ය වේදිකා හුදකලාව, ඇබ්බැහි වීම සහ සමාජ බෙදීම් වර්ධනය කිරීමටද හේතු විය හැකි බව ඇය පෙන්වා දුන්නාය.
ගොවේකාර් මහත්මිය ක්වෙසොන් නගරයේ පැවති පළමු ආසියානු කතෝලික ඩිජිටල් ධර්මදූත එකමුතුව සමග සමීපව කටයුතු කර ඇති අතර, එහි තෙදින වැඩසටහනටද සහභාගී වූවාය. ඩිජිටල් ලෝකය තුළ සන්නිවේදනය පිළිබඳ සභාවේ දැක්ම පිළිබඳ සැසියක්ද ඇය මෙහෙයවූවාය.
සැප්තැම්බර් 10 සිට 13 දක්වා පැවති මෙම එකමුතුව සඳහා ආසියාව පුරා රටවලින් කතෝලික ඩිජිටල් ධර්මදූතවරුන්, සන්නිවේදකයන්, අන්තර්ගත නිර්මාණකරුවන් සහ විශ්වාසය පිළිබඳ ඩිජිටල් බලපෑම්කරුවන් 100කට අධික පිරිසක් එක්ව සිටියහ. එය ආසියානු රදගුරු සම්මේලනයේ සමාජ සන්නිවේදන කාර්යාලය (FABC-OSC) සහ Radio Veritas Asia විසින්, වතිකාන සන්නිවේදන දෙපාර්තමේන්තුවේ Fully Present Network සමඟ එක්ව සංවිධානය කරන ලදී.
ඩිජිටල් ලෝකය තුළ පවතින අවදානම් පිළිබඳව සභාව පළමුව අවබෝධ කරගත යුතු බව ගොවේකාර් මහත්මිය පැවසුවාය. මේ සම්බන්ධයෙන් 2023 වසරේදී නිකුත් කළ Towards Full Presence නම් එඬේරික ආවර්ජනය මගින් ඩිජිටල් සන්නිවේදනයේ පවතින අවස්ථා සහ අභියෝග පිළිබඳව අවධානය යොමු කර ඇති බවද ඇය සඳහන් කළාය.
එම ලේඛනය නිකුත් කිරීමෙන් පසුව සමාජ මාධ්ය සම්බන්ධයෙන් පවතින ගැටලු තවදුරටත් පැහැදිලිව දැකගත හැකි වී ඇති බවත්, විශේෂයෙන් පරිශීලකයන් වැඩි කාලයක් වේදිකා තුළ රඳවා තබා ගැනීම අරමුණු කරගත් ඇල්ගොරිතම හේතුවෙන් ඇතිවන ඇබ්බැහි වීමේ හැසිරීම්, අනිවාර්ය ලෙස අඛණ්ඩව අන්තර්ගත පිරික්සීම සහ සමාජ බෙදීම් පිළිබඳ අවබෝධය වර්ධනය වී ඇති බවත් ඇය පැවසුවාය.
“මෙම අනතුරෙන් සභාවද පිටත නොවේ” යනුවෙන් ගොවේකාර් මහත්මිය පැවසුවේ, ඩිජිටල් වේදිකා මගින් වර්ධනය වන සමාජ බෙදීම් ක්රිස්තියානි ප්රජාවන්ටද බලපෑම් කළ හැකි බව පෙන්වා දෙමිනි.
එම නිසා අභියෝගය වන්නේ “වෙනස් ආකාරයක” ඩිජිටල් පැවැත්මක් ගොඩනැගීම බව ඇය සඳහන් කළාය. එවැනි පැවැත්මක් මගින් අවසානයේ සැබෑ ප්රජාවන් ගොඩනැගීමටත්, සබැඳියාව වර්ධනය කිරීමටත් හේතු වන අව්යාජ මානව හමුවීම් ප්රවර්ධනය කළ යුතු බව ඇය පැවසුවාය.
ගොවේකාර් මහත්මිය Faith Communication in the Digital World වැඩසටහන පිළිබඳවද අදහස් දැක්වූවාය. සමාජ මාධ්ය සහ පුහුණුව සම්බන්ධයෙන් මඟපෙන්වීම ඉල්ලා ලැබුණු ඉල්ලීම් රැසකට පිළිතුරක් ලෙස මෙම වැඩසටහන ආරම්භ වූ බව ඇය පැවසුවාය.
මුලින්ම පර්යේෂණාත්මක වැඩසටහනක් ලෙස ආරම්භ වූ එයට සෑම වසරකම තෝරාගත් තරුණ වෘත්තීයවේදීන් 16 දෙනෙකු සහභාගී වේ. විවිධ රටවලින්, විවිධ පසුබිම් සහ විශේෂඥතා ක්ෂේත්රවලින් පැමිණෙන ඔවුහු එකට එක්ව, විශේෂිත සභා ආයතන සඳහා ක්රියාත්මක කළ හැකි සන්නිවේදන ව්යාපෘති පිළිබඳව ආවර්ජනය කරමින් කටයුතු කරති.
වසර පහකට පසුව මෙම වැඩසටහන Fully Present Network ලෙස හැඳින්වෙන ආදි ශිෂ්ය ජාලයක් දක්වා වර්ධනය වී තිබේ.
මෙම ජාලය අන්තර්ජාල කණ්ඩායම් සහ සහයෝගී ව්යාපෘති ඔස්සේ තවදුරටත් ක්රියාත්මක වේ. එහි ආදි ශිෂ්යයන් සභාවේ සන්නිවේදන වැඩසටහන් සඳහා පුහුණුකරුවන්, පහසුකම් සපයන්නන් සහ දායකයන් ලෙස සේවය කර ඇත. ඇතැම් අය තමන් සතු විශේෂඥ දැනුම දායක කළ හැකි වෙබ් අඩවි සහ වෙනත් ව්යාපෘති සඳහාද ආරාධනා ලබා තිබේ.
කෙසේ වෙතත්, ගොවේකාර් මහත්මිය පෙන්වා දෙන්නේ මෙම වැඩසටහනෙන් ලැබෙන වැදගත්ම පාඩම වෘත්තීය කුසලතාවලින් ඔබ්බට යන බවයි. මිනිසුන් තම ධර්මදූත මෙහෙවර තුළ වර්ධනය වන විට ඔවුන් සමග ගමන් කිරීමේ අවශ්යතාව අවධාරණය කරමින් ඇය “ශ්රාවකත්වය” පිළිබඳව අවධානය යොමු කළාය.
“එය හුදෙක් අන්තර්ගතයක් ලබා දීම හෝ වැඩසටහනක් නැවත ක්රියාත්මක කිරීම පමණක් නොවේ. එය ඉතා ගැඹුරින් අත්දැකීමකට ඇතුළු වීම පිළිබඳවයි,” යනුවෙන් ඇය පැවසුවාය. එවැනි ගමනක් මීට සමාන අත්දැකීමක් හරහා ගමන් කළ අයෙකුගේ සහයෝගය සහ සමග ගමන් කිරීම මගින් වඩාත් පහසු වන බවද ඇය පෙන්වා දුන්නාය.
විශ්වාසය ගොඩනැගීම සහ වෘත්තීය පුහුණුව, සමග ගමන් කිරීම සහ සබැඳියාවෙන් වෙන් නොකළ යුතු බැවින්, එවැනි සහයෝගී ගමනක් සභාවේ සන්නිවේදන කාර්යයේදී විශේෂ වැදගත්කමක් දරන බවද ඇය පැවසුවාය.
ආසියාව පුරා කතෝලික ප්රජාවන් තරුණයන් සමග සම්බන්ධ වීමට සහ විශ්වාසය සන්නිවේදනය කිරීමට ඩිජිටල් වේදිකා වැඩි වශයෙන් භාවිත කරන පසුබිමක ගොවේකාර් මහත්මියගේ මෙම අදහස් ඉදිරිපත් වී තිබේ.
ඇය පෙන්වා දෙන්නේ ඩිජිටල් ධර්මදූත මෙහෙවරේ අරමුණ හුදෙක් විශාල ප්රේක්ෂක පිරිසක් ගොඩනැගීම නොව, ඩිජිටල් සන්නිවේදනය ඔස්සේ ජනතාව සබඳතා සහ ප්රජා ජීවිතය වෙත ගෙන යාම බවයි.
