පියෙට්‍රෙල්චිනවී ශුද්ධ වූ පියෝ මුනිඳුන් - සැප්තැම්බර් 23

අද දින සුදුවර චරිතයෙන් සැප්තැම්බර් 23සැප්තැම්බර් 23වන දිනට මංගල්‍යය යෙදෙන පියෙට්‍රෙල්චිනවී ශුද්ධ වූ පියෝ මුනිඳුන් ගැන කතා කරමු.

ෆ්‍රැන්චෙස්කෝ ෆෝර්ජියොනේ උපත ලැබුවේ 1887 මැයි 25 දින ඉතාලියේ බෙනවෙන්තො පලාතේ පියෙට්‍රෙල්චිනා නගරයේ ග්‍රාසියෝ මාරියෝ ෆෝර්ජියොනේ සහ මරියා ගුසෙප්පා ඩි නුන්සියෝ දෙපළට දාව ගොවි පවුලකය. ඔහුව බව්තීස්ම කරන ලද්දේ අසල පිහිටි සාන්ත ආනා දේවස්ථානයේ ය. පසුව ඔහු මෙම දේවස්ථානයේ පූජා සහයක දරුවකු ලෙස සේවය කළේය.

ඔහුට වැඩිමහල් සහෝදරයෙක් වන මිෂෙල් සහ ෆෙලිසිටා, පෙලෙග්‍රිනා සහ ග්‍රාශියා නම් බාල සොහොයුරියන් තිදෙනෙක් සිටිය හ. ඔහුගේ දෙමව්පියන්ට තවත් දරුවන් දෙදෙනෙකු සිටි නමුත් ඔවුන් බිළිඳු අවධියේම මියැදුණෝය. වයස අවුරුදු පහක් වන විට ඔහු තම මුළු ජීවිතයම දෙවියන් වහන්සේට කැප කිරීමට තීරණය කර ඇති බව ඔහු ප්‍රකාශ කළේය. ඔහු වයස අවුරුදු 10 දක්වා ඉඩමෙහි වැඩ කළ අතර පවුලට අයත් කුඩා බැටළු රැළ බලා ගත්තේය.

පියෙට්‍රෙල්චිනා යනු අවුරුද්ද පුරා සාන්තුවරයන්ගේ මංගල්‍ය දින සැමරූ නගරයක් වූ අතර ෆෝර්ජියොනේ පවුල තුළ වූයේ දැඩි ආගමික භක්තියකි. ඔවුන් දිනපතා දිව්‍ය පුජාවට සහභාගි වූ අතර, රාත්‍රියේ ශුද්ධ වූ ජපමාලය උච්චාරණය කළ අතර, කර්මෙල් දේව මාතාවන්ට ගෞරවයක් වශයෙන් සතියකට දින තුනක් මස් අනුභවයෙන් වැළකී සිටියහ. ෆ්‍රැන්චෙස්කෝගේ දෙමව්පියන් සහ ආච්චිලා සීයලා නූගත් අය වුව ද, ඔවුන් තම දරුවන්ට බයිබල් කතන්දර කියා දුන්නෝය.

අගොස්ටිනෝ ඩා සන් මාර්කෝ පියතුමාගේ දිනපොතට අනුව තරුණ ෆ්‍රැන්චෙස්කෝ ආමාශ ආශ්‍රිත දරුණු රෝගයකින් ද ටයිපොයිඩ් උණ ඇතුළු රෝගාබාධ රැසකට ගොදුරු වී ඇත. ෆ්‍රැන්චෙස්කෝ තම යොවුන් වියෙහි දී ස්වර්ගීය දර්ශන අත්දුටු බව සඳහන් කර ඇත.

රජයේ පාසලක වසර තුනක් අධ්‍යාපනය හැදෑරීමෙන් පසුව 1897 දී, ආධාර ඉල්ලා ගම්බද ප්‍රදේශයට පැමිණ සිටි සිටි තරුණ කැපුචින් පැවිදිවරයකුට ඇහුම්කන් දීමෙන් ඔහුටද එම ජීවිතයට ඇදී ගිය බව කියනු ලැබේ. ෆ්‍රැන්චෙස්කෝ තම දෙමව්පියන්ට සිය කැමැත්ත ප්‍රකාශ කළ විට, ඔවුන් පියෙට්‍රෙල්සිනා සිට කි.මී. 21 උතුරින් පිහිටි මෝර්කෝනේ හී පැවිදි පංතියක් වෙත ගොස් තම පුතු පැවිදි දිවියට සුදුසුදැයි සොයා බැලීය. ෆ්‍රැන්චෙස්කෝව තම නිකායට පිළිගැනීමට කැමති බවද ඔහු තව දුරටත් හොඳ අධ්‍යාපනයක් ලබා ගත යුතු බවද එහි තාපසයින් දන්වා සිටියෝය.

එබැවින් කැපුචින් නිකාය අපේක්ෂා කළ අධ්‍යයන සුදුසුකම් සපුරාලීම සඳහා තම පුතාට පෞද්ගලික ඉගැන්වීම් කටයුතු වෙනුවෙන් අවශ්‍ය මුදල් සෙවීමට ෆ්‍රැන්චෙස්කෝගේ පියා එක්සත් ජනපදයට ගියේය. 1899 සැප්තැම්බර් 27 වන දින ෆ්‍රැන්චෙස්කෝ අභිවෘද්ධිආලේපය සක්‍රමේන්තුව ලබා ගත්තේය.නියමිත අධ්‍යයන අවශ්‍යතා සපුරා ගත් ඔහු 1903 ජනවාරි 6 වන දින, වයස අවුරුදු 15 දී මොර්කෝනේ හි කැපුචින් නිකායේ අධුනිකාරාමයට ඇතුළු විය. ජනවාරි 22 වන දින ඔහු ෆ්‍රැන්සිස්කානු නිල ඇදුම දරණ අතර පළමුවන පියුස් පාප්තුමාට ගෞරවය පිණිස පියෝ යන නාමය ලබා ගත්තේය. ඔහු දුප්පත්කම, නිර්මලකම සහ කීකරුකම යන භාරයන් ද ගත්තේය.

පූජකවරය සඳහා සුදානම් වීමේ අවුරුදු හතක අධ්‍යයනය ආරම්භ කළ ෆ්‍රා පියෝ, උම්බ්‍රියාවේ අසිසිහි ශාන්ත ෆ්‍රැන්සිස්ගේ පියතුමා වෙත ගියේය. වයස අවුරුදු 17 දී ඔහු රෝගාතුර විය, ආහාර රුචිය නැතිවීම, නින්ද නොයාම, වෙහෙස, ක්ලාන්ත ගතිය සහ ඉරුවාරදය ගැන පැමිණිලි කළේය. ඔහු නිතරම වමනය වූ අතර කිරි සහ චීස් පමණක් ජීර්ණය කළ හැකි විය. ආගමික බැතිමතුන් පෙන්වා දෙන්නේ පැහැදිලි කළ නොහැකි සංසිද්ධි සිදුවීමට පටන් ගත් බවයි. නිදසුනක් වශයෙන්, යාච්ඤා කරන අතරතුර, පියෝ අන් අයට පෙනී සිටියේ ඔහු නොපැමිණෙන ආකාරයටය. පියෝගේ සෙසු සගයකු පසු කලෙක ඔහු ප්‍රීතියෙන් සිටින දුටු බව කියා සිටි අතර ඔහු පොළොවට ඉහළින් ගමන් කළ බව කියනු ලැබේ.

1905 ජුනි මාසයේදී, පියෝගේ සෞඛ්‍යය තරමක් නරක අතට හැරුණු බැවින් ඔහුව කඳුකර තාපසාරාමයකට යැවීමට තීරණය කළ අතර, වාතාශ්‍රය වෙනස් කිරීම ඔහුට යහපත් වනු ඇතැයි යන බලාපොරොත්තුවෙනි. කෙසේවෙතත්, මෙයින් එතරම් බලපෑමක් සිදු නොවූ අතර වෛද්‍යවරු ඔහුට ආපසු ගෙදර එන ලෙස උපදෙස් දුන්හ. එහි පවා ඔහුගේ සෞඛ්‍ය තත්වය යහපත් අතට හැරීමට අසමත් විය. එසේ තිබියදීත්, 1907 ජනවාරි 27 වන දින ඔහු සිය අවසන් වේදභාරය ලබා ගත්තේය.

1910 දී පියෝව අගරදගුරු පාවුලෝ ස්කිනොසි විසින් බෙනවෙන්තො ආසන දෙව්මැදුරේ පූජකවරයකු ලෙස පත් කරන ලදී. දින හතරකට පසු, ඔහු දේව දූතයන්ගේ අප ස්වාමිදූගේ දේවස්ථානයේදී සිය පළමු පූජාව පැවැත්වීය. ඔහුගේ සෞඛ්‍යය අයහපත් වීම නිසා කැපුචිනු පැවිදි පිලිවෙත දිගටම පවත්වා ගෙන යන අතරතුර ඔහුට 1916 වන තෙක් පවුලේ අය සමඟ සිටීමට අවසර ලැබුණි.

කෙසේවෙතත්, 1916 සැප්තැම්බර් 4 වන දින පියෝට නැවත තාපසාරාමයට පැමිණෙන ලෙස නියෝග කරන ලදී. එතුමන් විසින් බොහෝ දෙනෙකුව කිතුදහමට හරවා ගත් බව සඳහන් වේ.ඔහු කිතුනුවන්ට උපදෙස් දුන්නේ සෑම දෙයක් තුළ්ම් දෙවියන් වහන්සේව හඳුනා ගන්නා ලෙසත්, සියල්ලටම වඩා දෙවියන් වහන්සේගේ කැමැත්ත කිරීමට ආශා කරන ලෙසත්ය.

ඔහු ගැන ඇසූ බොහෝ අය ඔහු හමුවීමට හා පාපොච්චාරණය කිරීමට, උදව් ඉල්ලීමට සන් ජියොවාන්නි රොටොන්ඩෝ වෙත ගියහ.

සැප්තැම්බර් 20 වන දින පාපොච්චාරණය අසමින් සිටින අතර, පියෝ පියතුමන්ගේ අත් සහ පාදවල වේදනාව දැනෙන්නට විය. ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ ගේ තුවාල තම අත් සහ පාද මත දිස්වන බව ඔහු දුටුවේය. අත්දැකීම වේදනාකාරී වූ අතර ලේ ගැලීම ද සිදුවිය. තුවාල රෝස මල් සුවඳකින් යුක්ත වූ අතර, කිසි විටෙකත් ආසාදනය නොවීය.

පසුකාලීනව මෙම තුවාල පරීක්ෂා කළ වෛද්‍යවරු ඒවායේ පරිපූර්ණ වටකුරු හැඩය ගැන මවිත වූහ. එතුමන් පිළිබඳව ලොව තුළ බොහෝ ප්‍රසිද්ධියක් ලැබූ අතර මුලින් සභාව විසින් යම් පාලනයක් සිදු කිරීමට උත්සාහ දැරූව ද 1934 වන විට වතිකානුව ඔහු කෙරෙහි දැක්වූ ආකල්පය වෙනස් කිරීමට පටන් ගත් අතර ඔහුට නැවතත් තම දූතකාරිය ඉටු කිරීමට අවසර ලබා දෙන ලදී. XI වන පියුස් පාප්තුමා ඔහුව හමු වී දේවාශිර්වාදය ලබා ගැනීමට මිනිසුන්ව දිරිමත් කළේය.

එතුමන් සැමවිටම කියා සිටියේ යාච්ඤා කරන ලෙසත්, බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින ලෙසත් සහ කණස්සල්ලෙන් නොසිටින ලෙසත් ය.

1968 සැප්තැම්බර් 23 වන දින එතුමන් සග ලොව දිනා ගත්තේය.

භාග්‍යවරයට එසවීම 1999 මැයි 02 දින අති උතුම් දෙවන ජුවාම් පාවුළු ශුද්ධෝත්තම හිමිපාණන් විසින්.

ශුද්ධවන්ත භාවයට එසවීම 2002 ජුනි 16 දින අති උතුම් දෙවන ජුවාම් පාවුළු ශුද්ධෝත්තම හිමිපාණන් විසින්.

සිවිල් ආරක්ෂක ස්වේච්ඡා සේවකයන්ගේ සහ මානසික ආතතියෙන් පෙළෙන්නන්ගේ නාමසාන්තුවරයා වන, පියෙට්‍රෙල්චිනා වේ ශුද්ධ වූ පියෝ මුනිඳුනි, අප නිසා යාච්ඤා කළ මැනව.

 

#saintoftheday #StPadrePio #rvasinhala

Add new comment

2 + 4 =